خانه

لَقَدْ خَلَقْنَا الانسانَ مِن صلْصال مِّنْ حَمَإٍ مَّسنُونٍ ...

 

قل سیروا فى الارض فانظروا کیف بدأ الخلق

در زمین گردش کنید وبنگرید خداوند چگونه حیات را آفرید. بر اساس آخرین یافته های علمی زیست شناسی پایه واساس حیات از حما مسنون آغاز شد ، توده سیاه رنگ چسبنده بر روی سفال داغ و پخته ،ماکروملکول های آلی زنجیره ای حامل کد های ژنتیکی .زیبا ترین وپر مفهوم ترین کلمه ازمشهودات حیات واین نقطه آغاز تکامل حیات است .هدف این سایت آشنائی بیشتر با قرآن مجید و نگاه به آن با دید وعینک علوم طبیعی وفیزیک است و شفاف کردن موضوعات  خلقت کیهان در شش روز ، زمین در دو روز و مفهوم هفت آسمان  وخلقت آن در دو روز و اقوات در چهار روز از دیدگاه قرآن ومقایسه آنها با  آخرین نظریه های علمی است. به علاوه موضوع مرگ وحیات، قیامت از دید علم فیزیک وقرآن مورد تجزیه وتحلیل قرار میگیرد .مقالاتی در این زمینه تقدیم باز دید کنند گان سایت میگردد به علاوه بر اساس کیف بدأ الخلق شما را با بند پایان وحشرات ایران  وعجایب خلقت آن اشنا میکنیم وسایت حشرات ایران تنها سایت حشره شناسی با متنوع ترین انواع گونه های راسته بند پایان در خاور میانه با حدود 20000 عکس دست اول وتصویر برداری شده توسط اینجانب که همه آیاتی از خداوند متعال در حیات زمین هستند. برای آشنا شدن با شگفتی های خلقت حیات در اختیار مراجعه کنندگان این سایت قرار می گیرد. این سایت  به نام حشرات ایران متعلق به سایت حما مسنون است .امیدواریم مورد توجه بازدید کنند گان قرار گیرد آدرس سایت حشرات ایران .insectsofiran.com

-فهرست مطلب قدیمی 1 و فهرست مطالب قدیمی2 - مقالات قدیمی تردر آیکن نقشه سایت قرار دارد .CopyRight ©    سید محمد تقوی اهرمی.

برای آشنائی با رزومه اینجانب اینجا کلیک کنید. اینستاگرام #hammanmasnun

این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

یَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَه روزهای قیامت نیست

 

قرآن در سوره حج- آیه ۴۷ و سوره سجده- آیه 5 ، به کلمه فی‏ یَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ - اشاره کرده است کلمه یوم در این دو آیه هزار سال و در آیه 4 سوره معارج پنجاه هزار سال ذکر شده است. بسیاری با دید انتقادی و البته مغرضانه سعی در مغشوش کردن اذهان دارند و صحبت از تناقض درقرآن میکنند. بسیاری نیز برای دفاع از قرآن به رد این تناقض ها پاسخ میدهند اما واقعیت چیز دیگری است. در ارتباط با دو آیه اول درباره هزار سال در مقاله روزهای هزار و پنجاه هزار در جهان مادی است مطالبی عنوان شد. از آنجایی که یوم هزار سال و پنجاه هزار سال دو مقوله جدا از هم هستند و هیچ ارتباطی باهم  ندارند، این مقاله در مورد پنجاه هزار سال تقدیم میشود.


خداوند هنگام خلق زمین و آسمان آن(جو زمین) 12 ماه را برنامه ریزی نمود و از کلمه عندالله استفاده کرده است آیه - إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِندَ اللّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِی كِتَابِ اللّهِ یَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَات وَالأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ذَلِكَ الدِّینُ الْقَیِّمُ فَلاَ تَظْلِمُواْ فِیهِنَّ أَنفُسَكُمْ وَقَاتِلُواْ الْمُشْرِكِینَ كَآفَّةً كَمَا یُقَاتِلُونَكُمْ كَآفَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ- همانا تعداد ماهها نزد خداوند، در كتابِ (آفرينش) خدا و از روزى كه آسمان‌ها و زمين را آفريد، دوازده ماه است، كه چهار ماه از آن (جنگ) حرام است، اين آيين ثابت و پا بر جاست. پس در اين ماه ها، با جنگ و خون ريزى بر خود ستم نكنيد و اگر مشرکین قصد کشتن شما را ( در این ماه های حرام داشتند ) داشتند با آنها جنگ کنید و بدانيد كه خداوند با پروا پيشه‌ گان است. این آیه تفسیر مفصل دارد و ما تنها از 12 ماه و سماوات آن استفاده میکنیم. در حقیقت‏ شماره ماه‏ ها نزد خدا از روزى كه آسمانها و زمین را آفریده (سموات والارض در این آیه زمین و هفت آسمان  جو آن است قبل از خلق زمین این دوازده ماه ایجاد نشده بود و این آیه دلیل محکمی برای کسانی است که بصورت لجوجانه اصرار بر این دارند که سماوات معنی هفت آسمان نمی دهد تا خدشه ای در نظر گذشتگان وارد نشود. دركتاب (علم) خدا دوازده ماه است.

این 12 ماه در کتاب یا به زبان علمی امروزه نرم افزار طرح و برنامه خدا در خلقت زمین ضبط است و طرح آن نزد خداوند است.عندالله این معنی را میدهد.  سال را خداوند خلق کرده و انسان آن را کشف و بکار گرفته است. آیه 4 سوره معارج اشاره دارد به اینکه در این روز ملائکه و روح بسوی خداوند میروند و صحنه جهان مادی را ترک میکنند. بنابراین در این دو آیه  یوم به عنوان روز های خدا وجود ندارد، اصطلاحی است غلط و برای تمسخر آیات مذکور است. 

تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَیْهِ فِی یَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَه روح امر خداوند است و او فرماندهی کائنات را از طریق روح انجام میدهد. ملائکه قوانین جهان مادی هستند. در آیه نخست سوره فاطر خداوند میفرماید-

الْحَمْدُ لِلَّهِ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَاعِلِ الْمَلَائِكَةِ رُسُلًا أُولِی أَجْنِحَةٍ مَّثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ یَزِیدُ فِی الْخَلْقِ مَا یَشَاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ-سپاس مخصوص خدای باز کننده کیهان است، خداوند هنگام باز کردن کیهان ملائکه را در آن جاعل کرد که از جنس انرژی و نیرو هستند بال تشبیه نیرو است و پرندگان به وسیله نیروی بال پرواز میکنند. این نیرو ها که در ابتدای انبساط کیهان در آن قرار داده شد برخی دو تا و برخی سه تا و برخی چهارتا (به صورت جفت هستند) و اشاره تمثیلی به قوانین طبیعت هستند مانند الکترومغناطیس که دو نیرو هستند و برخی چهار مانند قوانین چهارگانه  فیزیک ، ما زمان ،مکان، حرارت انرژی تاریک ماده تاریک و مانند اینها داریم که در کیهان استقرار یافته اند و ساختار جهان مادی را بر پا داشته اند و خواست خداوند بر افزایش آنها قرار داده شده ماده تنها 5 درصد از محتویات کیهان را به خود اختصاص داده است و بقیه انرژی تاریک و ماده تاریک است که هنوز ناشناخته است. احتمالا یَزِیدُ فِی الْخَلْقِ مَا یَشَاءُ به این مورد برمیگردد. روح امر خداوند است که توسط آن فرماندهی و تنظیم جهان مادی را برعهده دارد.


زمانی که روح یا کانال فرماندهی خداوند همراه ملائکه برچیده می شوند و این روز برگشت تمامی مظاهر ماده به خدا است. به عبارتی جهان مادی به احدیت می پیوندد.
یومَ نَطْوِی السَّمَاء كَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِیدُهُ وَعْدًا عَلَیْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِینَ
.روزی که ما فضا را مانند طومار نامه ای درهم می پیچیم همانگونه که در اول خلقت آن را از هیچ آفرید یم ما یقینا انجام دهنده این کار هستیم. وقتی خداوند طومار کیهان را در هم پیچید دیگر جایی برای ملائکه و روح باقی نمی ماند و آنها هم بسوی خدا میروند.


آیه تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَیْهِ فِی یَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَه درهمین رابطه است "ملائکه یا قوانین طبیعت و روح (کانال ارتباط خداوند با جهان مادی) به سمت خداوند عروج میکنند در روزی که مقدار آن پنجاه هزار سال است ."روزی است که کیهان برچیده می شود و بعد از آن قیامت بر پا می شود. سه آیه بعدی را بررسی میکنیم.


إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا - وَنَرَاهُ قَرِيبًا – آنها این روز را بسیار دور میبینند ولی ما آن را نزدیک میبینیم. زمان برچیده شدن کیهان زمانی است بسیار طولانی خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَه در جهان مادی زمان حاکم است و گذر زمان طولانی است ولی برای خداوند که زمان او را فرا نمی گیرد لا تاخذه سنه لحظه ای بیش نیست.

بنابراین این دو آیه دوره پنجاه هزار ساله را برداشته شدن کیهان و قبل از قیامت میداند. يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ – فضا جمع میشود و چگال و حرارت به میلیارد ها درجه کلوین میرسد و فضا همچون فلز گداخته می گردد. توصیف بسیار زیبا از عاقبت فضا است به وضعیت اول مره کیهان بر می گردد.
پس هزار سال مربوط  به  برچیده شدن حیات در کره زمین است و زمین همچنان بدون حیات به روند طبیعی خود ادامه میدهد تا این زمان خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَه برسد

چرا پنجاه هزار سال و معنی سال اینجا چیست. در آیه فی‏ یَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ نوع سال مشخص شده است از جنس سال هایی است که ما میشمریم یعنی هزارسال که در آیه ذکر شده هزار سال ما است حیات زمین در محدوده هزارسال برچیده می شود. در کیهان معیار زمان فرق میکند. فاصله ستارگان را به سال نوری اندازه می گیرند و سنجش زمان کیهان میلیون سال است. کلمه میلیون جدید است شاید یکی یا دو قرن اخیر با پیشرفت علم و گسترش دیدگاه اندازه گیری متر و یارد و کیلومتر و کلمات میلیون و بالاتر ایجاد شد. در صدر اسلام بالاترین رقم های مورد نیاز بیشتر از حدود صد هزار نبود. ما در ایران عددی برای جایگزین میلیون نداریم. همین طور اعراب و سایر کشورها. خداوند متعال زمان برچیده شدن کیهان را پنجاه هزار سال نام برده ولی اشاره نفرموده از کدام نوع سال. این سال محاسبه عمر کیهان به میلیون است. بنابراین در روزی که پنجاه هزار میلیون سال است کیهان درهم می پیچد. این یک پیش بینی علمی است و دقیقا با علم کیهان شناسی و جدید ترین نظریه علمی میخواند .آقای پروفسور استیون واینبرگ فیزیکدان بزرگ و برنده جایزه نوبل در فیزیک و اختر شناس برجسته  در مورد انبساط کیهان چنین مینویسد. نقل از کتاب سه دقیقه اول نوشته وی و ترجمه بسیار وزین و ارزنده محمد رضا خواجه پور فصل هشتم سخن آخر:

"عالم یقینا تا مدتی دیگر به انبساط ادامه خواهد داد. مدل انبساط در باره سرنوشت عالم پیش بینی دو پهلویی دارد. همه چیز بسته به آن دارد که آیا چگالی کیهانی کمتر از مقدار بحرانی است یا بیشتر. اگر چگالی کیهانی بیش از مقدار بحرانی باشد عالم متناهی است و انبساط  آن سرانجام متوقف خواهد شد .مثلا اگر چگالی کیهانی دو برابر مقدار بحرانی باشد و اگر مقدار قابل قبول ثابت هابل -15 کیلو متر بر ثانیه بر میلیون سال نوری- درست باشد، عمر عالم در حال  حاضر 10000 میلیون سال است.عالم 50000 میلیون سال دیگر به انبساط ادامه خواهد داد و سپس به انقباض خواهد انجامید " این مطلب عینا نقل شد.

بنابراین عمر کیهان براساس این نظریه علمی همان رقمی است که قرآن فرموده. پنجاه هزار سنه و سنه در محاسبات نجومی میلیون است و اشاره قرآن هم به این موضوع است. آقای پروفسور اشاره دارد که انبساط متوقف و شروع به انقباض باز گشت به حالت اولیه یعنی به تکینگی (مهبانگ یا احدیت) بر می گردد. مسلما از نظر علم فیزیک پس از پنجاه هزار سال دوره انقباض زمان بر است بعلاوه آقای پروفسور شرط را می گذارد بر ثابت هوبل "اگر چگالی کیهانی بیش از مقدار بحرانی باشد عالم متناهی است و انبساط ان سرانجام متوقف خواهد شد ".قرآن میفرماید بازگشت همه عالم بسوی او است یعنی از دید قرآن عالم متناهی است انا لله وانا الیه راجعون. ما از خدا هستیم و بسوی او باز می گردیم. باز گشت جهان مادی و ما بسوی همان جایی است که اول مره خلق شد. به مرحله بدیع السموات والارض .دوم از نظر قرآن بعد از پنجاه هزار(میلیون) سال جهان در یک چشم بهم زدن دوره انقباض را سپری میکند. آنی است. در این زمان ملائکه و روح کیهان را ترک میکنند. یعنی دیگر ماده وجود ندارد که بخواهد انقباض آن طول بکشد . این نظر قرآن است. واذا قضی امرا فانما یقول له کن فیکون .یعنی جمع شدن سریع کیهان. همانطور که در یک چشم بهم زدن و حتی کمتراز آن کیهان فطرهن شد یعنی باز شد و از مکانی بینهایت کوچک و در زمانی بینهایت کم فضائی بی نهایت بزرگ را اشغال کرد بَدِیعُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا یَقُولُ لَهُ كُن فَیَكُون.قیامت هم آنی است و با یک نفخ فی الصور کیهان درهم می پیچد.

یوم نَطْوِی السَّمَاء كَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُّعِیدُهُ وَعْدًا عَلَیْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِینَ- در آن روز که آسمان(فضا) را چون پیچاندن طوماری در هم می پیچیم، (سپس) همان گونه که آفرینش را آغاز کردیم و آن را باز می گردانیم این وعده ای است بر ما ، و قطعاً آن را انجام خواهیم داد. این نظریه قرآن است. به مقاله خلقت کیهان ازهیچ نظر علم و قرآن و همچنین انبساط کیهان از نظر علم و قران مراجعه فرمایید. بنابراین روزهای که در آیات فوق آمده ارتباطی با قیامت ندارند و قبل از قیامت و در جهان مادی اتفاق می افتد گذشتگان که نمی توانستند مفهوم علمی آیات را درک کنند و رو به تخیلات آوردند و این روزها را بردند در قیامت و برایش مراحل ساختند و قیامت را تقسیم بندی کردند و مواقف برایش گذاشتند. دوره شکوفائی علم است و آیات متشابه اصالت مفهومی خود را پیدا میکنند. باید در آنها با ابزار علم روز و نه با نظر گذشتگان تفحص و تفکر و تعقل کرد.  سید محمد تقوی اهرمی-15 آذر 1398 ویرایش جدید تیر ماه 1399

 {jcomments on}

توهم سماوات و سماء قرآن در علم خیال

مقدمه نوشتار


برای دانستن واقعیت خلقت کیهان، خلقت زمین و درون آن حیات، نقش هفت طبقه جو زمین در بقائ حیات از دیدگاه قرآن می بایستی به مفاهیم درست کلمات کلیدی آنها در هر آیه دست یافت. انسان درون کره زمین زندگی میکند و اعمال ما انسان ها و همه تحولات حیات بر اساس جهان بینی قرآن تحت نظر ذات باریتعالی است. خداوند از رگ گردن انسان به خود انسان نزدیک تر است. اصطلاحی است که قرآن برای بیان حضور در صحنه زندگی انسان است که آن را حیات دنیا نامیده است. لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ وَ نَعْلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرید- ما انسان را خلق کرده ایم و از وسوسه های نفسانی او آگاهیم و ما به او از رگ گردن او هم نزدیک تریم. این موید این نظر است که انسان واعمال او برای برنامه ریزی از پیش تدوین شده خداوند حائز اهمیت زیاد است. خداوند کیهان را که خلق کرد برنامه ریزی و مد یریت او بر ایجاد آب و حیات بود و کان عرشه علی المائ-خلقت کیهان در شش روز- آغاز خلقت انسان با آغاز خلق ماده شروع شده است. آغاز خلق ماده ابتدای انبساط کیهان است. حضرت ابراهیم می فرماید وَمَا لِيَ لَا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ چرا خداوندی که خلقت  من را از آنبساط  کیهان آغازید پرستش نکنم و باز گشت ما به او است.

ادامه مطلب: توهم سماوات و سماء قرآن در علم خیال

آیه الکرسی و نکات بر جسته علمی آن

مقدمه نوشتار


آیات قرآن کریم در طول 23 سال از بعثت تا رحلت رسول اکرم(ص) قسمت به قسمت  و در مکان های مختلف و به مرور زمان  بر پیامبر اسلام(ص) وحی میشد. آن حضرت آیات وحی شده را مکررا  بیان میفرمود و اکثر مسلمانان آنها را حفظ میکردند و برخی هم آنها را بر روی لیف خرما، استخوان کتف گوسفند و ابزار های در دسترس می نوشتند و نگه می داشتند که  به  نویسندگان  وحی مشهور شدند. خواندن و نوشتن توسعه  پیدا کرد و شیوه نوشتن در دوران طول عمر مبارک حضرت رسول اکرم(ص) و نظارت ایشان و صحابه و حضرت علی (ع) تکمیل تر شد. نگارش حروف آیات به روش خط متداول عربی آن زمان بود. حروف نقطه، کسره، قتحه و ضمه نداشتند  کلماتی مانند رب العالمین را بصورت رب العلمین و سنه هم بدون  کسره و فتحه مینوشتند که اسناد آن در موزه ها موجود است. البته در خواندن قرآن در آن زمان اشکالی نبوده است. در نیمه دوم  قرن اول هجری که تعداد مسلمانان با پیوستن غیر اعراب رو به افزایش گذارد مشکل قرائت  کلمات بحث بر انگیز شد بر این فکر افتادند روشی تدوین نمایند تا  قرائت قرآن دچار تفرقه و اختلاف نشود لذا  نقطه و اعراب فتحه و ضمه و کسره بر روی حروف گذاشته  شد. قواعد عربی هم  که در آن زمان وجود  نداشت بر اساس متن قرآن و با بهره گیری (الگو برداری قواعد) از زبان سریانی تدوین شد برخی کلمات میتوانست دو معنی بدهد  بر حسب  برداشت آن زمان یک تعریف از آن رسمیت یافت و ممکن بود تعریف دیگر مد نظر قرآن باشد. مانند کلمه رب العالمین با فتحه م و یا سکون م اولی به معنی خداوند دو عالم و دومی خداوند عالمیان. عالم به عربی جهان معنی میدهد و ترجمه آن به معنی جهانیان –خداوند مردم جهان یا خداوند جهان های متعدد که هر دو در آیات قرآن دارای مفهومی نمی باشد  ولی از آنجائیکه  خداوند متعال در سراسر قرآن اشاره به دنیا  و آخرت فرموده و به خلق جهان دیگر مانند این جهان نیز اشاره شده.رب العالمین میتواند خداوند دو جهان مادی این جهان و جهان مادی آخرت معنی دهد. خداوند دو عالم- همچنین کلمه سنه  با فتحه س به معنی زمان و سنه با  کسره س به معنی خواب کوتاه یا به اصطلاح  چرت زدن است.


بررسی آیه 255 سوره بقره آیه الکرسی


آیات 255 الی 257 سوره بقره در برخی روایات  به  آیه الکرسی معروف است و برخی نیز تنها آیه 255 را آیه  الکرسی مینامند و بررسی ما در آیه 255 است که در آن کلمه کرسی آمده و لذا به این نام نامیده شده است. دو کلمه مهم  و کلیدی سنه  و کرسی  پایه  و اساس این آیه است. این آیه  با ترجمه های مختلف بیان شده. همان طور که در مقدمه اشاره شد سنه دارای دو معنی است سنه با فتحه س به معنی زمان و سنه با کسره س به معنی خواب کوتاه یا چرت زدن. معنی دوم که در همه ترجمه ها و تفاسیر به آن اشاره میکنند در زمانی که کسره و فتحه در زبان عربی ابداع شد دو معنی برای سنه در زبان عامیانه عرب مطرح بود سنه  به معنی سال و دیگری خواب کوتاه. زمان تنها در مفهوم سال مطرح بود و به مفهوم علمی که ما امروزه میفهمیم نه  تنها در زبان عربی آن زمان که سالیان بعد هم مطرح نبود و مفهوم خواب کوتاه را انتخاب کردند و کسره بر فتحه مقدم دانستند. تمامی تفاسیر از آن تبعیت کردند. با توجه به سیاق آیه و کلمه لا تاخذه و يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ مَا خَلْفَهُمْ میتواند معنی زمان بدهد. به آیه و ترجمه عرف آن توجه فرمائید.


الله لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ


خداست كه معبودى جز او نيست زنده و بر پا دارنده  است نه خوابى سبك او را فرو مى‏ گيرد  و نه خوابى گران آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است از آن او ست كيست آن كس كه جز به  اذن او در پيشگاهش شفاعت كند آنچه در پيش روى آنان و آنچه در پشت ‏سرشان است می داند و به چيزى از علم او جز به آنچه بخواهد احاطه نمى‏يابند كرسى او آسمانها و زمين را در بر گرفته و نگهدارى آنها بر او دشوار نيست و او ست و الاى بزرگ.


سنه به معنی زمان


لا تاخذه سنه زمان او را فرا نمیگیرد و او زنده جاودان است ، گذر زمان بر چیزی قرارگیرد فنا و نابودی در انتظار او است آیه با حی القیوم شروع شده و زمان در حی القیوم کاربرد ندارد. کیهان در مکانی قرار دارد که به زمان وابسته است. مکان جدا از زمان نیست وقتی می گوئیم خداوند لا مکان است یعنی در همه جا است فرق نمیکند حال باشد یا گذشته و آینده چرا که گذر زمان در ذات خداوند نیست و بدین منظور در آن  واحد علم  حال  و گذشته را در اختیار دارد. لا تاخذه به سنه به معنی زمان او را فرا نمیگیرد، لا نوم مستقل است و نه خواب. خواب کوتاه  یا گران هر دو نوم است و اینکه خداوند نه چرت میزند و نه میخوابد نمی تواند  ترجمه درستی باشد. هر آنچه در سموات (جو زمین) و در زمین است از آن او است. سماوات و الارض با هم که می آید مفهوم  کیهان میدهد که معمولا با کلمات فاطر، بدیع و خلق در شش روز میآید. جز به خواست او کسی به علم  او احاطه پیدا نمیکند. خواست خداوند اراده ای است که مدون شده و در نرم افزار کتاب مبین ثبت است و به این معنی نیست که خدا علم را به هر کس بخواهد میدهد. همه کارها بر برنامه ریزی تدوین شده و ضبط شده است. خواست خداوند بر دادن علم آن است که هر انسانی که تلاش کند، با سواد شود و تجسس و تفکر و تعقل کند به رموز علم خداوند در جهان هستی دست می یابد و خداوند به حضرت رسول اکرم (ص) غلم غیب  جهان مادی را نداد. 

اشاره آیه به علم جهان هستی است و نه علم عالم غیب، خواست خداوند بر این قرار دارد که دانشمندان علوم تجربی چنانچه تلاش کنند خداوند از علم خود به آنها عطا میکند. به آیات فراوانی برخورد میکنیم که خداوند وقتی در آیه ای از یک پدیده جهان مادی نام میبرد خود را علیم و حکیم مینامد. یعنی علم این پدیده مهم طبیعت علمش نزد خدا است و قوانین طبیعت هم امر خداوند هستند. به آیه زیر توجه فرمائید


قَالَ يَا آدَمُ أَنبِئْهُم بِأَسْمَآئِهِمْ فَلَمَّا أَنبَأَهُمْ بِأَسْمَآئِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ-فرمود ای آدم ایشان را از اسامی آنها (وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا یک کنایه و تشبیه است که خداوند علم ودانش را در انسان نهادینه کرد) آگاه کن و انسان آگاه کرد و خداوند میفرماید به شما نگفتم که من غیب سماوات و الارض را میدانم و به علاوه هر چه آشکار میکنید و پنهان را میدانم. غیب سماوات و الارض علم و قوانین حاکم بر جهان مادی است که بنا بر خواست خداوند ( همان که در انسان تکامل یافته نهادینه کرد که به مرور زمان با تلاش انسان عیان میشود) دانشمندان علوم تجربی بر بسیاری از این علوم که غیب بودند آگاه شدند.
ان ربكم الله الذي خلق السموات و الارض في سته ايام ثمّ استوي علي العرش يغشي الليل النهار يطلبه حثيثاً و الشمس و القمر و النجوم مسّخرات بامره، الا اله الخلق و الامر تبارك الله رب العالمين اعراف 54
بدرستیکه خداوند است که سموات والارض (کیهان) را در شش دوره خلق فرمود وسپس به سر وسامان دادن ومدیریت آن پرداخت ( تا به حیات در زمین و خلق منظومه شمسی برساند) شب و روز همدیگر را میپوشانند و تکرار میشود و خورشید وماه وستارگان را با امر خود (یعنی با قوانین مربوطه) به تسخیر خود در آورد بدانید که خلق (ساختار مادی کیهان) و امر( قوانین مربوطه) هر دو به خداوند تعلق دارند تبارک الله رب العامین. خلقت کیهان در شش روز از نظر علم و قرآن


کرسی به معنی قلمرو ومحدوده سموات والارض (کیهان)


کرسی به معنی اصل و اساس است و به چیزی که بهم پیوسته و محدوده ساختاری دارد گفته میشود مانند کرسی به معنی چیزی که بر آن مینشینند. به مفهوم محدوده  قلمرو و حکمفرمائی و همچنین علم معنی کرده اند. با توجه به کلمه وسع به معنی توسعه دادن کرسی در اینجا مفهوم محدوده یا قلمرو میدهد. که به معنی خداوند محدوده کیهان را همچنان توسعه میدهد و نگه میدارد. در برخی تفاسیر آمده که خداوند علم خود را توسعه میدهد. خداوند خود علم مطلق است و نیاز ندارد علم را یاد بگیرد و آن را توسعه دهد.


بنابراین ترجمه آیه میتواند این چنین باشد.


خدا است که معبودی جز او نیست زنده جاودان است که زمان او را فرا نمی گیرد و نه خواب، هر آنچه در جو زمین و زمین است به او تعلق دارد کسی بدون اجازه او شفاعت در پیشگاهش نمی برد و هر چه در حال و گذشته آنان است را میداند و کسی به چیزی از علم او احاطه نمی یابد مگر به خواست او، خواست خداوند این نیست که کسی درس نخوانده علم عیب  جهان مادی را بداند و مثلا فرمول های پیچیده ریاضی علم اختر شناسی و شیمی و فیزیک را که همان علوم طبیعی است همه بی دلیل مطلط شود. خواست خداوند این این است که اگر کسی اراده کند میتواند اینشتن شود و یا هاوگینگ باید مانند  او درس بخواند و تحقیق کند و دانشمند شود نظریه بدهد، این خواست خداوند است.

اگر کسی بالای بلندی رفت سرنگون میشود. این ها قوانینی هستند مدون و ضبط شده در هارد دیسک عظیم نظام خلقت. منتها از آن جایی که خداوند امر خود را هدایت میکند بر اساس برنامه ریزی خود کسی را از مرگ نجات میدهد ولی از راهش و چه بسا شخص خودش هم نفهمد که خواست خدا او را نجات داده است. مثالی بزنم و ختم کلام گردد. کسی مرتبا آیه الکرسی که خواندن آن ثواب دارد و اعجاز و برای جلوگیری از رفع بلا است همراه چهار قل در پیاده روی می خواند و در حین خواندن سرش محکم به شاخه درخت بخورد و گلایه کند که خدایا من این آیه را خواندم مرتب هم میخوانم ولی سر من را محکم زدی به درخت. ممکن است لخته خونی در رگ های مغز او شکل گرفته و بزرگ شده بود  و با این ضربه محکم از دیواره رگ  مغزی جدا شود و شخص نمی داند که خدا او را از مرگ حتمی نجات داده ولی او نفهمیده. وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ  خداوند محدوده  قلمر و کیهان را همچنان توسعه می دهد و نگاه دارنده آن است و او علی العظیم است.

سید محمد تقوی اهرمی ششم آذر ماه 1398

{jcomments on} 

معرفی سایت حشرات ایران از همین نویسنده

لیست آخرین مقاله های اضافه شده

آمار بازدیدکنندگان

045325
Today
Yesterday
This Week
Last Week
This Month
Last Month
All days
497
401
7020
34646
2020
21976
45325

Your IP: 35.175.133.127
Server Time: 2020-07-03 15:00:30
امارگیر سایت