ویژگی ها

موجودات زنده در کیهان واقعیتی که در قرآن وجود ندارد

مقدمه نوشتار


کلمات سماوات والارض و ما بینهما این تصور را ایجاد کرده که در قرآن به موجودات خارج از زمین ودر کیهان اشاره فرموده واین تصورات از برداشت غلط مفهوم سموات والارض ناشی شده است تا جائی که اکثر مفسرین ومترجمین این موضوع را بر باور خود گنجانده اند واین از اثرات باقیمانده جهان تخیلی بطلمیوسی است که در اذهان باقی مانده است. عدم توجه به سیاق آیات و آیات قبل وبعد و موضوعی که قرآن دارد مطرح میکند باعث شده تمامی چهار چوب جهان بینی مترقی وعلمی قرآن دستخوش تصورات ذهنی غلط ما قرار گیرد. سموات و الارض در قرآن دارای دو مفهوم است کیهان و جو هفت طبقه زمین و زمین. آیاتی که فاطر السموات والارض و بدیع السموات و الارض وخلقت سموات والارض در شش روز (روی مطالب کلیک فرمائید ) در آن مطرح شده به معنی کیهان و چگونگی خلقت آن است و سایر آیات که سموات والارض آمده به مفهوم مجموعه سمائ زمین وزمین است وسمائ گاهی بصورت جمع هفت طبقه  جو آورده شده و در مواردی هم سبع السموات هفت سمائ و زمین. کلمه و ما بینهما در آیاتی که معنی کیهان را میدهد مفهوم موجوات زنده از آن استنباط نمیشود. کلمه دابه هم منظور ریز حنبندگان در بین سمائ و زمین و تحت الثری و زیر خاک یعنی در مجموعه حیات زمین است. حیات و قیامت دو موضوع مورد نظر قرآن است. مثلا در آیه رب السموات و الارض و رب المشارق. رب المشارق ماهیت معنی سموات والارض را روشن میکند. مشارق و مغارب در کره زمین و در دو طرف خط استوا و در قطب شمال وقطب جنوب منظور است و واقعیتی موجود در کره زمین است. خداوند تمثیل های مشهود و قابل دیدن را برای ما مثال میزند. حیات زمین به جو هفت طبقه آن وابسته است. أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاء بَنَاهَا- رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا-خلقت آنان مهم تر است یا سمائی که خداوند آن را بنا کرد و سقفش را بالا برد و آن را سامان داد. سموات العلی هم منظور همین جو زمین است. نمونه این قبیل آیات که سموات و الارض جو زمین است فراوان است. ما خیلی کوتاه به چند آیه نمونه در مفاهیم کیهان و جو زمین اشاره میکنیم.


خلقت کیهان و کلمه وما بینهما


خداوند بدیع السموات و الارض خدای ایجاد کیهان از عدم و به تعبیر علم اختر شناسی از هیچ. کیهان از احدیت و صمدیت ایجاد شد و سپس خداوند آن را منبسط یا باز کرد فاطر السموات و الارض تا اینجا کیهان هنوز خلق نشده و قرآن از کلمات بدیع و فاطر استفاده کرده است. وقتی کیهان از نقطه بی نهایت کوچک و چگال یا صمد و از نور ذات خداوند که نور علی النور است یا انرژی ناب ایجاد شد هنوز ماده ای وجود نداشت همه در هم ادغام و هویت واحد در هم تنیدگی داشتند، محدوده انرژی ناب که میخواهد به ذرات بنیادی بدل شود علم به آن محدوده پلانک میگوید و قرآن محدوده ابداع از عدم که میتوانیم همان هیچ بنامیم محدوده بین ماده و ماورائ ماده و به محض باز شدن یا انبساط کسری از ثانیه بعد از بیگ بانگ ماده شروع به خلق شدن میکند و تا ماده استقرار یابد وکیهان عرض اندام نماید چند دوره زمانی لازم دارد. اینجا خداوند از کلمه خلق الاسموات و الارض فی سته ایام نام میبرد خلقت کیهان در شش روز. علم اختر شناسی این دوره ها را بعد از انبساط کیهان نامبرده است. اولین دوره محدوده ماده و ضد ماده که بلافاصله به محض آزاد شدن ذرات بنیادی از بند فشردگی یا چگالی مطلق همدیگر را نابود کردند و علم میگوید مقدار جزئی ماده بیشتر بود و کیهان را ساخت این نظریه غیر منطقی است و بحث برانگیزکه از حیطه این مقاله خارج است (به جهان موازی دو گانه واقعیتی که در قرآن بیان شده) محدوده کوارک ها دومین دوره است که ده به توان منهای هفت ثانیه بعد از بیگ بانگ است سوم محدوده هادرون ها (کوارک ها با نیروی هسته ای قوی بهم میچسبند و پایه ذرات سخت را ایجاد میکند که مزون ها و باریونها هستند)،چهارم محدوده نوکلئون ها. این جا هسته اتم های پایه خلقت کیهان ساخته میشوند به نسبت 75 درصد اتم ئیدروژن و حدود25 درصد اتم هلیوم.
بعد از حدود سیصد هزار سال فوتون ها و الکترون ها به هسته این اتم ها اتم ها میپیوندند دوره پنجم و اتم های این دو عنصر تشکیل میشوند. در اینجا خلق ماده صورت میپذیرد و آخرین و ششمین دوره محدوده ماده است. پرفسور واین برگ فیزیک دان برجسته این شش دوره را تا تشکیل اتم های هلیوم وئیدروژن بر شمرده. از این جا به بعد دیگر خلقی در کار نیست و اتمهای ئیدروژن و هلیوم با همجوشی هسته ای و با کمک سیاه چاله ها ( برای مکش این اتمها و فشردگی و همجوشی هسته ای) و برنامه ریزی یا نرم افزار گذاشته شده در کیهان که امر خداوند است  ستارگان و سیارت ایجاد میشوند. خلق و امر در ایجاد کهکشان ها دخالت دارند. خلق ماده است همان دو اتم ساختار اولیه کیهان و امر قوانین جاریه طبیعت ونرم افزار تعبیه شده در کیهان. در سه آیه از هفت آیه ای که در باره خلقت کیهان در شش دوره است کلمه و مابینهما آمده که همان کهکشان ها و ستارگان هستند و هیچگونه معنی موجودات زنده نمی دهد. امر خدا و نقش آن در ساختار مادی کیهان


إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهَارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ ۗ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ ۗ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ-اعراف54 رب شما کسی است که کیهان را در شش روز(مرحله) آفرید وسپس به مدیریت آن پرداخت شب و روز بدنبال هم مکررا ظاهر میشوند خورشید وماه و ستارگان را با امر خود تسخیر نمود و بدانید که خلق و امر به خدا تعلق دارد تبارک الله رب العالمین. دقیقا همان تعریفی که در بالا داشتیم که بر گرفته از همین آیه است. وما بینهما همان ، ستاره ها و منظومه شمسی که جزئ کیهان بشمار می آیند همه بعد از خلق کیهان و در مدیریت آن ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ به تسخیر امر خداوند در می آیند
با مقایسه با سایر آیات متشابه که اشاره به خلقت کیهان نموده به جای زمین (شب و روز)، خورشید، ماه وستارگان کلمه و ما بینهما آورده شده است


خلقت زمین و جو آن


انسا ن هدف آفرینش خداوند است. خداوند انسانی را میخواهد که با اختیار خود مانند سایر موجودات که عامل اختیار و تفکر ندارند و بر فطرت داتی خدائی همچنان استوارند باشد و انسا ن در بوته آزمایش الهی قرار گرفته و اعمال او کنترل میشود و برای انسانهای مومن و متقی برنامه دارد .چه برنامه ای نمی دانیم و این برنامه ریزی خداوند است. محل آزمایش انسان سموات و الارض است زمین و جو هفت طبقه آن و تمامی نشانه ها و آیات که مشهود و در برابر دیده گان ما قرار دارند را مکررا به ما یاد آوری میکند. خداوند سیستمی در این سموات و الارض بناکرده تا حیات زمین تا وقت معینی پایدار بماند و هر وقت انسان شروع به تخریب حیات کرد شماره معکوس بر داشتن حیات در زمین رقم میخورد.


دراین جو و زمین دریا، باد و ابر و باران و سایر آیات دیگر مانند چارپایان، کشتی و همه را مسخر انسان کرد. مسخر کردن یعنی در اختیار داشتن و از امکانات آن استفاده کردن است.
اللَّهُ الَّذِي سخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِيَ الْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِ وَلِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ-خداوند است که دریا مسخر شما قرار داد که با قوانین جاریه در دریا که فیه بامره است استفاده کنید و آیه بعد تمامی آنچه در سموات والارض است هم تسخیر شما کرد


وَسَخَّرَ لَكُم مَّا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مِّنْهُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لَّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ-و (دنبال و ادامه آن آیه است)هر چه در سموات و الارض هم وجود دارد نیز مسخر شما کرد جمیعا منه همه از خدا است این ها آیاتی است برای کسانیکه با عقل وفکر خود کار میکنند (ونه با فکر وعقل گذشتگان). این آیه چه مفهومی را بیان میکند. همه مفسرین و مترجمین در این آیه از روی سموات و الارض میپرند و کوتاه از آن رد میشوند، بدون اینکه درنگی در مفهوم آن نمایند. این سموات والارض که به تسخیر انسان در آمده سموات و الارض جو زمین و زمین است. طبقات پوست پیازی جهان کهن نیست. مسلما با کمی تفکراین موضوع حل میشود. سموات والارض همانند کشتی قابل دسترس و بهره برداری است و سمائ باران میبارد وحیات را تداوم میبخشد و باد هواپیما را به کمک قانون نیرو پیش میبرد وماهواره را در طبقات بالاتر سمائ قرار میدهند .از جو زمین که سماوات باشد عبور میکنند و به ماه سفر میکنند. بنابراین این جو هفت طبقه زمین و زمین است که حیات را در بر دارد.


وَخَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ جاثیه45-خداوند این سموات والارض را به حق آفرید تا پاداش عمل هر نفسی را بدهد و به کسی ظلم نمیشود. اینجا هم سموات والارض همین محدوده حیات است که انسان در آن اعمال خود را انجام میدهد.
أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنفُسِهِمْ مَا خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُّسَمًّى وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ بِلِقَاء رَبِّهِمْ لَكَافِرُونَ 8 روم


آیا با خود فکر نمیکنند که خدا سموات و الارض و ما بینهما را به حق آفریده و دارای اجل مشخصی است و انسان های زیادی به لقائ خداوند کافرند. این سموات والارض هم که محل کنترل اعمال انسان است ولی بسیاری باور ندارند. چرا حیات را خداوند در چهار چوب سموات والارض آفریده است. وما بینهما معنی موجودات زنده نمیدهد (تمام چیز هائی که در ساختار مادی آن شرکت دارند) ودر ثانی در درون حیات زمین است و نه در کیهان سوره طه هم آیات جالبی دارد.


ما انزلنا عليك القرآن لتشقى- الا تذكره لمن يخشى- تنزيلا ممن خلق الارض و السموات العلى- الرحمن على العرش استوی- له ما فى السموات و ما فى الارض و ما بينهما و ما تحت الثرى- و ان تجهر بالقول فانه يعلم السر واخفى-قرآ ن را به تو نازل نکردیم که در رنح افتی جز یاد آوری بیم کننده ای بیش نیست و از جانب خداوند الارض وسموات رفیع فرستاده شده خدای رحمت دهنده که به مدیریت آن پرداخت. هرچه در سموات والارض ومیان این دو و زیر خاک است (دلیلی بر اینکه سموات والارض هین جا است که به زیر خاک ختم میشود که غوغای حیات در دل این تحت الثری نهفته است .بند پایانی که 80 در صد موجودات زنده را تشکیل میدهند و حیات به فعالیت آنها وابسته است) به او تعلق دارند اگر سخن نهان یا آشکار بگوئی او آن را میداند- آیه زیر را بگذاریم کنار این آیات تا مفهوم سموات العلی روشن شود.


أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاء بَنَاهَا- رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا -آیا خلقت آنها مهم تر است یا سمائ که بنا کرد و سقف آن را رفیع و بالا برد و سپس سامان داد که همان الرحمن علی العرش استوی است.سموات العلی جو زمین است که حیات را در آن قرار داد و خداوند کیهان را آفرید تا حیات را در جو زمین وزمین ایجاد کنند
اولم ینظروا فی ملکوت السموات و الارض و ما خلق الله من شیئ و ان عسی ان یکون قد اقترب اجلهم فبای حدیث بعده یومنون-اعراف 185 آیا در ملکوت سموات والارض نگاه نمیکنید چه چیز هائی که خدا خلق کرده وچه بسا اجل آنها نزدیک باشد ( مانند انقراض بسیاری از گونه ها مانند اسب وخر وقاطر که دوره آنها بسر رسیده ودر حال انقراضند ویا یخ های قطبی شمال که به مرور دارند به اجل خود نزدیک میشوند و موارد بیشمار دیگر)  پس به چه چیز ایمان می آورند این همه ادله وشواهد وجود خداوند.

کاین من آیه فی السموات والارض یمرون علیها و هم عنها معرضون – یوسف 105چه بسیار آیات در سموات والارض هست که همینطور بر آنها بدون توجه و نگاه کردن میگدرند وتوجه نمیکنند


آیه بعد اسقرار دابه را مثال میزند که همه آیات مشهود خدا هستند و سموات و الارض مجرد مطلقا در قرآن نیست.
إِنَّ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِّلْمُؤْمِنِينَ- وَفِي خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِن دَابَّةٍ آيَاتٌ لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ - وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاء مِن رِّزْقٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ آيَاتٌ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ-دابه ونقش آن در تداوم حیات از نظر قرآن

بدرستیکه در سموات والارض است آیاتی برای مومنین وجود دارد (از جمله) در خلقت شما و پراکنده کردن دابه نیز آیاتی برای اهل یقین است واختلاف شب و روز (عامل اصلی ایجاد حیات در کره زمین )وهر چه از سمائ نازل میشود از رزق و روزی که زمین مرده وخشک را سرسبز و خرم میکند و نیز در چرخش باد نیز آیات دیگری است برای کسانی که تعقل میکنند. بنابراین سموات والارض جائی است که در آن انسان خلق شد اختلاف شب و روز در آن استمرار دارد سمائ دارد که ازآن باران نازل میکند وچرخش باد و حرکت ابر دارد و همه آیاتی هستند در سموات والارض برای اندیشیدن در آنها. از این آیات واضح تر برای مفهوم سموات والارض .
ومن آياته خلق السّموات والأرض وما بثّ فيهما من دابّة وهو على جمعهم إذا يشاء قدير شوری 29
واز جمله آیات الهی خلق سموات والارض وپراکنده کردن دابه در آنها است وقادر است اگر بخواهد همه را جمع کند
با توجه به آیات فوق که سموات والارض به مفهوم جو زمین است غیر ازهفت آیه خلقت کیهان در شش روز وابداع وانبساط آن پراکنده کردن دابه در جو زمین و زمین منظور است ونه در کیهان، بنابراین در هیچ آیه ای اشاره به موجودات زنده در کیهان نشده واین از تصورات ذهنی و اشتباه معنی کردن سموات والارض و همه را کیهان فرض کردن وتوجه به متن آیه نکردن. انشائالله خداوند به ما کمک کند مفهوم واقعی کلمات را در قرآن را پیدا کنیم.

سید محمد تقوی اهرمی 29 مرداد 1398مصادف با عید ولایت حضرت علی (ع)

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

لیست آخرین مقاله های اضافه شده

امارگیر سایت