- توضیحات
- بازدید: 1122
مقدمه نوشتار
دنیا و آخرت در قرآن دارای یک منشاء خلق هستند. آخرت دنباله زندگی دنیا است و دنیا محل زندگی انسان یا بنی آدم برای سنجش اعمال او است، خداوند برنامه برای خلقت انسان دارد و او را بیهوده و بدون برنامه نیافریده. آیات37 تا 40 سوره قیامت می فرماید. أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰانُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى - أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةٗ مِّن مَّنِيّٖ يُمۡنَىٰ - ثُمَّ كَانَ عَلَقَةٗ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ- فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ - أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ- انسان می پندارد همینطور رها می شود-آیا او نطفه تقدیر و برنامه ریزی شده نبود که مقدر می شود (به بار می نشیند)-سپس این نطفه علقه شد، پس خلق شد و سامان یافت ( تا به علقه تبدیل شد) و جنسیت نر و ماده ( کروموزم جنسیتی هر کدام جفت XX و XY) در آن قرار داده شد (تا راه تکامل را طی کند)- آیا با توجه به مطالب فوق خداوند قادر نیست مرده را زنده کند. با وجود آیات بیشمارمبنی بر پیوند دنیا و آخرت به عنوان یک حیات که حائلی به نام مرگ این دو را از هم جدا می کند، بسیاری از مفسرین، حیات در آخرت را مقوله ای از نظر هویت جداگانه می بینند و عجیب است که برخی حتی داستان سرائی می کنند که در آخرت بول و غایت وجود ندارد و ماده ها حیض ندارند آنها می پندارند که چون این ها نجاسات هستند و در آخرت نجاست نیست خوردن دارند ولی پس دادن ندارند. در حالی که این ها جزء سیکل حیات است و از نظر دید علمی هر کدام اعجاز خداوند است. سعدی رحمت الله علیه می فرماید- منّت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت. هر نفسی که فرو می رود ممدّ حیات است و چون بر می آید مفرّح ذات. پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب .به آیات بیشمار که از تنوع میوه ها، شیر و عسل و گوشت از هر نوع که اشاره شده (البته نه به گرانی سر سام آور دنیای ما) را نگاه نکرده اند. خداوند است که مرده ها را که در دنیا برای نخستین بار انشاء شدند را زنده می کند. حال انشاها اول مره در آیه فوق چیست و چه ارتباطی با آخرت و زنده شدن مرده ها دارد.
مطالعه بیشتر: يُحْييهَا الَّذي أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ و مفهوم قرانی آن
Write comment (0 Comments)- توضیحات
- بازدید: 1408
مقدمه نوشتار
انا انزلناه فی لیله القدر ما آن را در شب قدر نازل کردیم آیا ضمیر"ه " به قرآن برمی گردد یا به رخ دادی که درسرنوشت حیات در شبی نازل شده و به خاطر عظمت آن قرآن را نیز در سالگرد آن شب نازل فرمود. مفسرین بااستناد به آیه شَهرُ رَمَضانَ الَّذِی اُنزِلَ فیهِ القُرآن نزول قرآن را در ماه رمضان می دانند و به سوره قدر مراجعه و معنی می کنند که قرآن در یک شب خاص از ماه مبارک رمضان که نام آن لیله القدر است نازل شده. شبی سرنوشت ساز. بنابراین طبق نظر بسیاری از مفسرین قرآن در لیله القدر نازل شده است. صرفنظر از ثواب بزرگی که درشب های احیاء به امید مصادف بودن این شب با شب لیله القدر انجام می دهیم در ماهیت این شب که چه شبی بوده است که به احترام آن خداوند قرآن را در این شب با عظمت نازل فرمود فرق نمی کند. انا انزلناه فی لیله القدر، مسلم است که لیله القدر در زمانی اتفاق افتاده و حادثه مهم و پر نعمت و رحمتی برای انسان و کره زمین بوده و خداوند به احترام و یاد آوری آن قران را در آن شب نازل فرمود.
مطالعه بیشتر: لیله القدر رخداد پر برکت در زمین اولیه
Write comment (1 Comment)- توضیحات
- بازدید: 1313
ادامه مطلب قسمت اول
در نوشتار قبل تفاوت زندگی و حیات و عوامل مجموعه حیات در زمین بحث شد. چرا در قرآن مرتبا و در آیات مکرر از زنده شدن زمین خشک با باران سخن به میان آورده و سموات و الارض را محل رخداد مرگ و زندگی می داند، اشاره به عوامل تجدید پذیری حیات است. آیات 4 تا 6 سوره جاثیه -ان فی السماوات و الارض لآیات للمومنین در جو طبقاتی (هفت جو زمین) آیاتی داریم برای مومنین نقل می کنیم- وَ فِي خَلْقِكُمْ وَمَا يَبُثُّ مِن دَابَّةٍ آيَاتٌ لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ -در خلق شما(حیات در زمین) و پراکنده کردن دابه (ریز جنبندگان در خاک) آیاتی است برای کسانی که به یقین رسیده اند - وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاء مِن رِّزْقٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ آيَاتٌ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ-
اختلاف در زمان شب و روز و رزقی که ما از جو باران زا نازل می کنیم و با آن خاک را بعد از مردن (لم یزرع شدن آن ) زنده می کنیم و وزیدن باد برای انگیزش ابرها آیاتی هستند برای کسانی که عقلشان را به کار می گیرند. تلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَآيَاتِهِ يُؤْمِنُونَ- این آیات که برای تو خواندیم به حق و(بر اساس برنامه ریزی حساب شده) است آیا به حدیث بعد الله(قرآن) و آین آیات (که سبع المثانی، قرآن ثانی) ایمان می آورند.
مطالعه بیشتر: خلق الموت و الحیات و زمان رخداد آن در زمین اولیه قسمت دوم
Write comment (0 Comments)- توضیحات
- بازدید: 1412
مقدمه نوشتار
تبارک الذی بیده الملک و هو علی کل شیی قدیر-الذی خلق الموت والحیاه لیبلوکم ایکم احسن عملا وهوالعزیرالغفور. در این آیه شریفه به خلق مرگ و زندگی اشاره شده است. مرگ و زندگی یکی از عوامل بقاء حیات است. به عبارتی از نظر علم زیست شناسی یکی از مولفه های تعریف حیات است. البته مرگ و حیات را دانشمندان وارد مولفه حیات نکرده اند و خداوند خلق مرگ و حیات را آغاز تکامل جانداران می داند که به ان می پردازم. آفرینش و حیات دو مقوله جدا از هم هستند. جهان مادی را خداوند خلق فرمود، و در تمامی هفت آیه خلق کیهان در شش دوره کلمه ثم استوی علی العرش ( سپس به مدیریت آن پرداخت) می آید و آیات به مقوله حیات در زمین به صورت شب و روز ختم می شود. به عبارتی خلق حیات از درون انبساط کیهان و از ذرات بنیادی آغاز می شود. وما لی لا اعبد الذی فطرنی و الیه ترجعون آغاز شده است و این مقدمات ایجاد حیات در زمین است. موت و حیات به معنی مرگ و زندگی است و از دید قرآن خلق برابر است با حیات به مفهوم جاندارکه در فارسی جان است، جاندار و بی جان یک مجموعه هم اهنگ هستند که حیات را در زمین شکل می دهند.
فاکتور های بیشماری منشاء حیات در زمین هستند. ایجاد کهکشان راه شیری ، منظومه شمسی، زمین و جو هفت طبقه آن سبع السموات حساب شده و برنامه ریزی شده خلق شده اند تا حیات در زمین شکل بگیرد. والشمس و والقمر بحسبان همه حساب شده برنامه ریزی فرموده که مهمترین مولفه حیات هستند. کلمات سماوات و الارض و هفت آسمان که در قرآن زیاد تکرار می شود می خواهد توجه انسان متفکر و متعقل را به چگونگی خلق حیات سوق دهد. کلمه لله ملک السموات و الارض بسیار در قرآن تکرار می شود و و در اغلب آیات در کارهای خیر و شر و قیامت می آید منظور توجه به اساس محیطی که محل زندگی و مرگ انسان است که متاسفانه هنوز سموات و الارض و سبع سماوات مفهوم واقعی خود را پیدا نکرده و تحت تاثیر القاءات تخیلی گذشتگان است که باعث دور کردن قرآن از علم شده است. اینکه چرا فرموده مرگ و حیات را خلق کردم و چه زمانی بوده و نقش آن در حیات چیست مورد بررسی قرار می دهم
مطالعه بیشتر: خلق الموت و الحیات و زمان رخداد آن در زمین اولیه
Write comment (0 Comments)